Masallarımızda bile Kur'ân'dan izler var!

Başlığı çok mu iddialı buldunuz? O zaman bana müsaade edin, önce Kur'ân’da anlatılan bir kıssayı tefsirlerden nakledeyim, sonra da bir masal anlatayım. Aralarında benzerlik olup olmadığına siz karar verin.

Kur'ân-ı Kerîm’de Ahkâf sures, 21-29. Âyetler arasında Hz. Hûd’un kıssası anlatılır. Ahkâf, Âd kavmini kavminin yaşadığı bölgenin adıdır. Hz. Hud, yüksek ve taştan binalar ile cennete nazire olarak bağ ve bahçeler inşa eden kibirli Âd kavmini, putları bırakıp yalnız Allah’a kulluk etmeleri, aksi halde büyük bir felâkete uğrayacaklarını haber vererek uyarır. Âd kavmi bu uyarılarına kulak asmaz, küfür ve inkârlarında ısrar ederler. İnkâr ve haddi aşmalarının cezası olarak, her şeyi yıkıp yok eden korkunç bir kum fırtınası ile helâk edilir. Bunun mahiyetine dair ise tefsirlerde yer alan rivayetlerden biri şöyledir.

Ahkâf bölgesinde yıllarca süren bir kıtlık olur ve Âd kavmi Hz. Hud’dan yardım isterler. Allah’ın kendilerine bir fırsat daha verir. Onlara sarı, kırmızı ve siyah renkli üç bulut göndereceğini belirtir ve onlardan bunlardan birini birini seçmelerini ister. Onlar da yağmurla yüklü düşüncesiyle siyah bulutu seçerler. Ardından kuvvetli bir kum fırtınası çıkar ve helâk olurlar.

Dikkatinizi sarı, kırmızı ve siyah buluta ve siyahın felaketin rengi olduğunu aklınızın bir köşesinde tutun.

Salih peygamberin devesi

Benzer bir rivâyet Hz. Salih için de anlatılır. (Hud, Neml, Araf,, Şuara ve Kamer sureleri) Diğer peygamberlerde olduğu gibi kavminden küçük bir topluluk Sâlih peygambere iman ederken başta şehrin ileri gelenleri olmak üzere büyük çoğunluk ona inanmaz ve eski inançlarında ısrar ve inat ederler. Hz. Salih’ten peygamber olduğunu ispat etmesini isterler. Hz.Sâlih bir kayanın içinden dişi bir deve çıkartır. Devenin özelliği bütün kavmin tükettiği kadar su içmesi ve içtiği su kadar süt vermesidir. Hz. Sâlih, kavmiyle su kuyusunu bir gün deve, bir gün de kavmi kullanması konusunda anlaşır. Ayrıca deveye zarar vermemelerini, aksi takdirde ilâhî azaba uğrayacakları konusunda onları uyarır. Fakat devenin varlığından rahatsızlık duyan bir grup inkârcı deveyi öldürmek isterler. Dokuz kişilik bir grup deveyi öldürür. Sonra da Hz. Sâlih’e ve Allah’a meydan okurlar. Hz. Salih de onlara üç günlük bir sürenin ardından istedikleri azabın geleceğini bildirir. Hz. Salih ve ailesini de öldürmek isterler. Dördüncü günün sabahında kara bulutlar ile birlikte korkunç bir gürültü ve yıldırımların ardından gelen, şiddetli bir sarsıntı ile helâk olurlar. Bu üç gün Hz. Hud’un kavmine verilen tercih gibi Semûd kavmine tövbe etmeleri için verilen mühlet olarak da düşünülebilir. Müfessirler, üç günlük sürenin birinci gününde inkârcıların yüzlerinin sarardığı, ikinci günde kızardığı, üçüncü günde de karardığını ve dördüncü gün Allah’a âsi olan kavmin helâk olduğu anlatılır.

Hud peygamberin kıssasında havada görülen sarı, kırmızı ve siyah Hz. Salih’in kavminin simalarında görülür.

Sarı su, kırmızı su, siyah su

Şimdi size bir masal anlatacağım.

Efendim, evvel zaman içinde, kalbur saman içinde, develer tellar iken sinekler berber iken, ben anamın babamın beşiğini tıngır mıngır sallar iken çok ama çok uzak bir memlekette, bir evde öz kızı ve üvey kızı ile birlikte yapalan bir anne varmış. Bütün masallarda olduğu gibi üvey anne üvey kızı hiç sevmez ve daima ona kötü davranırmış. Tüm meşakkatli işleri ona yaptırır, canı çıkacak derecede çalıştırırmış, yine de dirhem olsun acımazmış.

Her zamanki gibi kötü niyetiyle bir gün gittiğinde akşam eve dönemeyeceği kadar uzak olan bir yere maslahat için göndermiş. Üvey kız elinden başka bir şey gelmediği için çaresiz gitmiş, denilenleri yapmış ve eve dönmek için yola çıkmış ama hava da kararmaya başlamış. Karanlıkta da eve gelmesi çok zor olacağı için yolunun üzerinde gördüğü bir kulübenin kapısını çalmış. Kapıyı yaşlı bir kadın açmış ve kızcağızı içeri buyur etmiş. İçeri girince üvey kızdan saçlarına bakmasını istemiş. Üvey kız da bütün yardımseverliğiyle “peki teyzeciğim” diyerek yaşlı kadının başındaki bitleri ayıklamış. Kadın kendisinden iğrenmeyen ve hiç ikilemeden dediğini yapan bu kızı çok beğenmiş. Üvey kıza dönerek;

- Kızım, şimdi uyuyacağını, evin yanındaki dereden önce kara su, sonra kırmızı su ve daha sonra da sarı su akacak. Sarı su akarken beni uyandır, emi!

Demiş ve yatmış. Kızcağız ırmağı beklemeye başlamış. Çok geçmeden yaşlı kadının dediği gibi önce, kara su, sonra kırmızı su ve daha sonra da sarı su akmaya başlamış. Sarı su akmaya başlayınca da yaşlı kadını uyandırmış. Yaşlı kadın hemen kızla birlikte suyun yanına varmış ve kızı o sarı su ile bir güzel yıkamış. Yıkanan kızın her tarafı altın gibi parıl parıl parlamaya başlamış. Sabah olmuş, teni parıl parlayan kız kadının elini öpüp ayrılmış ve evine varmış. Üvey kızı böyle güzel ve çekici gören üvey annesi çok şaşırmış. Sadece şaşırsa iyi, aynı zamanda kıskançlık damarları da çatlamış. Hemen üvey kızdan hikayeyi bir güzel dinlemiş. Kadının evinin adresini almış ve kendi kızının da böyle güzel ve çekici olmasını istediği için yanında ırmak akan eve göndermiş.

Kız tarif edildiği üzere evi bulmuş ve kapıyı çalmış, kapıyı yine aynı yaşlı kadın açmış ve kızı içeri buyur etmiş. İçeri girince kızdan üvey kızdan istediği gibi başına bakmasını istemiş. “Ben annemin başına bile bakmam, senin gibi yaşlı bir kadının pasaklı başına niye bakacakmışım ki?” diye cevap verince kadın kızın nasıl birisi olduğunu anlamış. Ona da şimdi yatacağını, önce sarı su, sonra beyaz su ve daha sonra da siyah su akacağını, o zaman da kendisini uyarmasını tembih ederek yatmış.

Kadının dediği gibi, önce sarı su, sonra kırmızı su daha sonra da siyah su akmış. Kız da yaşlı kadını uyandırmış. Yaşlı kadın kızla birlikte ırmağın kenarına varmış ve akan siyah suyla kızı bir güzel yıkamış. Bu sefer kızın her tarafından yılanlar ve akrepler çıkmaya başlamış ve simsiyah olmuş. Bu halde kızı annesine göndermiş ve kızını bu halde gören anne çıldırmış. Şimdi size soruyorum. Benim yerimde olsanız, Hz. Salih’in kavmi helak olmadan önce simsiyah olması ile üvey annenin kızının simsiyah olması arasında bir ilişki olduğunu düşünmez misiniz? Masallarımızda Kuran’dan izler var derken haksız mıyım?



Bu yazıyı, Facebook'ta paylaşayım...

Bu yazıyı, Twitter'da paylaşayım...

Bu yazıyı, LinkedIn'de paylaşayım...

Bölümler

Yazılarım

Yazılarımı okuyabileceğiniz sayfadır.

Kitaplarım

Kitaplarımı görebileceğiniz sayfadır.

Basında

Basındaki haberleri görebileceğiniz sayfadır...

Etkinlikler/Takvim

Tüm etkinlik, toplantı ve konuşmalarımın haberini takip edebileceğiniz sayfadır.

Videolar

İslam Tıbbı

İslâm tıbbı; nebevî tıbbı, antik dünyadan tevarüs edilen tıp geleneklerini ve özellikle Yunan tıbbını, İslâm’ın yayıldığı coğrafyalarda cari olan halk tıplarını ve okült uygulamaları da içeren hayli zengin bir tıp geleneğinin adıdır. Kendi başına sahip olduğu büyüleyiciliğe ilaveten İslâm tıbbı, modern Batı tıbbının temellerinin şekillendiği Avrupa’ya etki etmesi sebebiyle de ayrıca önemlidir. Zira İslâm tıbbı geç Orta çağ ve modern dönemin başlarında Avrupa’da tıp eğitiminin esasını oluşturmuştur. İslâm tıp tarihi alanındaki en velut yazarlar arasında kabul edilen Emilie Savage-Smith ve Peter E. Pormann’ın kaleme aldığı bu çalışma, Batı’da İslâm tıbbına olan ilginin İngilizce bir el kitabı olarak tecessüm etmiş son örneğidir. İleri çalışmalar için teşvik edici bir üslubun kullanıldığı eser İslâm tıbbının mahiyetine, kaynaklarına ve içeriğine ana hatlarıyla ve belli problemler ekseninde temas etmekte, bilimsel açıdan doyurucu ve keyifli bir okuma sunmaktadır. Çevirmeni Prof. Dr. Mustakim Arıcı'dan dinliyoruz.

Bir İslam Şehrinin Anatomisi: Saraybosna

Hasan Aydın, İslam medeniyetinin izlerini ve özellikle Saraybosna’da vücut bulan son büyük ifadesini kapsamlı bir biçimde anlatıyor. Çok katmanlı mimari yapısıyla Saraybosna’yı anlatan pek çok eser yazıldı, bunların arasında bu kitabın özel bir yeri var. Medine’den Bosna’ya İslam şehir tasavvurunun izini süren Hasan Aydın, Boşnak kimliğinin oluşumunu, Osmanlı ile beliren yeni şehir siluetini ayrıntılarıyla ele aldı. Tarihin ana imarının büyük şehirlerin vadisinden aktığını Ali Paşa Camisi, Gazi Hüsrev Bey Külliyesi, Ferhadiye Caddesi, Mostar, Poçitel, Nezir Ağa Camisi, vezirlerin gözbebeği Travnik ve Drina Köprüsü üzerinden gözler önüne seriyor. Beş asırlık bir serüvenin ardından yaşanan yıkımlar ve yeni kimlik inşasının gerilimleri ve nüfuz çekişmeleri bağlamında anlatılıyor. Bosna’ya böyle bakmak sadece tarihe daha yakından şahitlik etmek değil, bir kurtarma, bir felaket ya da veda anında bir dostun yanında olmaktır.

ismailgulec.net