Ne kadar anlayışlıyız?

Ölçümüz Hatem-i Asamm ve Özdemir Asaf olsun. Siz de Hatem-i Asamm ve Özdemir Asaf durumunda kalacak olsanız onlar gibi davranıyorsanız anlayışlısınız demektir.

Hatem-i Asamm ne yapmış ki, diye sorduğunuzu duyuyor gibiyim. Anlatayım.

Kudemadan Hatem-i Asamm’ın bulunduğu bir ortamda yaşlı bir kadın istemeden de olsa konuşurken yellenir. Hatem, sırf kadın utanmasın diye, biraz daha yüksek sesle konuşur musunuz, diyerek kadıncağıza sağır olduğunu hissettirir. Daha sonra da Numara yaptığı anlaşılmasın diye hep sağırmış gibi davranır ve lakabı da sağır anlamına gelen Asamm olur.

Özdemir Asaf’ın da buna benzer bir hikayesi var. Bir gün matbaadan çıkıp Karaköy’e gitmek için bir taksiye biner. Şoför sorar:

“Neğeye biğadeğ?”

Özdemir Asaf da releri söyleyemez ve utancından “Kağaköy” diyemez. Çünkü öyle dediğinde taksi şoförünün kendisiyle dalga geçtiğini düşünmesinden korkar ve “Eminönü” der. İner. Oradan Karaköy’e kadar yürüyerek gider.

Eh, Hatem dedik, Asaf dedik, Temel demezsek eksik kalır.

Bir kekeme bakkala gitmiş. Bakkal Temel’inmiş. Bir ekmek istemiş:

- Bababakkal bir eeeekmek veverirmimisin?

Temel de:

- Bubuyur, bibibir ekekmekk, demiş ve ekmeği masanın üzerine koymuş. Kekeme cüzdanından para çıkarmaya çalışırken bir müşteri daha gelmiş ve Temel’e;

- Bir sakız verir misin?

- Buyurun, sakızınız, demiş Temel. Bu sözleri duyan kekeme çok bozulmuş ve Temel’e çıkışmış:

- Sesesen bebemimlele dadalga mı gegeçiyorsun be aadam?

Diye çıkışınca Temel cevap vermiş:

- Beebeben oonunnla dadadalga gegegeçtititim.

Çok değil, Temel kadar anlayışlı olsak yeter.